Podobnie jak w przypadku sukcesów sportowców o sukcesie fotografa decydują drobiazgi. Wiele pożądanych w sporcie cech przydaje się także przy robieniu zdjęć, i na odwrót. Dokładność, poświęcenie, kreatywność, styl… wszystko to można znaleźć w pracach Sonii Cañady Ramos — podobnie jak u ikon sportu i wielokrotnych zwycięzców uwiecznianych przez nią na fotografiach.

Sonia, która ukończyła studia w 2006 roku, obecnie pracuje dla największych marek w dziedzinie fotografii sportowej. Wśród jej zleceniodawców są Real Madryt, Getty Images i Międzynarodowa Federacja Koszykówki (FIBA), a grono klientów zbudowała dzięki wspomnianym umiejętnościom, wierze w poświęcenie i ciekawości.

Styl pracy Sonii jest coraz rzadziej spotykany w fotografii sportowej, a jej portfolio obejmuje wspaniałe monochromatyczne portrety uderzające mocą i bliskością. „Czarno-białe zdjęcia to moim zdaniem najczystszy sposób na pokazanie emocji związanych ze sportem” — potwierdza Sonia. „Bez rozpraszających kolorów mogę dotrzeć do sedna chwili”.

„Gdy zaczynałam pracę, bardzo niewielu fotografów robiło jeszcze zdjęcia sportowe w czerni i bieli” — wyjaśnia Sonia. „Wszyscy mi powtarzali, że muszę robić zdjęcia w kolorze. Kolorowy świat oglądamy jednak na co dzień. Kolor jest wszechobecny i spodziewamy się go. Czerń i biel niosą z sobą większe poczucie autentyczności i zaskoczenie. Dla widzów są też powrotem do klasycznych momentów w sporcie”.

Sonia wykształciła w sobie naturalną umiejętność dostrzegania momentów i miejsc, w których kolor jest niepotrzebny, a w czarno-białych ujęciach najchętniej stosuje duże kontrasty. „Często pracuję w miejscach, w których oświetlenie jest jak w teatrze” — wyjaśnia. „To pasuje do prostoty monochromatycznego obrazu. Postacie sportowców toną w świetle reflektorów, a publiczność pogrąża się w mroku. Ponadto przy takim oświetleniu pojawiają się cienie przydające twarzom widzów dodatkowego dramatyzmu”.

Zdjęcia Sonii to oczywiście nie tylko monochromatyczna obróbka oraz artystyczna siła wyrazu. Jej portrety muszą spełniać te same warunki co inne świetne zdjęcia sportowe, a więc muszą być idealnie ostre. Dlatego właśnie wybrała aparaty Sony z serii Alpha 9. „Seria Alpha 9 to najlepsze profesjonalne aparaty do fotografowania sportu — mówi z entuzjazmem — ponieważ potrzebny jest wówczas superszybki i niezawodny korpus, który może działać z bardzo wysoką czułością ISO. Podczas zawodów, gdzie światło czasami nie jest zbyt dobre, regularnie używam czułości ISO 3200, ISO 5000, a nawet wyższych. Zdjęcia z mojego aparatu Alpha 9 II mają bardzo niski poziom szumów, a ewentualne ziarno często stanowi dopełnienie stylistyki czarno-białej fotografii”.

Kluczowe znaczenie dla portretów Sonii ma również legendarny autofokus korpusu Alpha 9 II, który blokuje ostrość na oczach fotografowanej osoby, pozwalając uzyskać wyjątkowo atrakcyjną więź. „To właśnie ze względu na możliwości autofokusa Sony zaczęłam korzystać z tego systemu, zdążając akurat na Mistrzostwa Świata FIBA 2019 w Chinach. Jest tak dokładny i konsekwentny, że może zablokować ostrość na obiekcie i utrzymać ją niemal bez względu na czynniki rozpraszające, choćby były to miliony konfetti fruwających wokół podium. To bardzo ważne dla fotografa sportowego, ponieważ muszę wybierać spośród 50 lub 60 zdjęć, aby znaleźć odpowiednią pozę, i chciałabym, by wszystkie były idealnie ostre”.

Sonia lubi również robić zdjęcia w czystym formacie RAW, gdyż ułatwia to obróbkę monochromatycznych obrazów i pozwala uzyskać wyższą jakość, a jej Alpha 9 II potrafi rejestrować takie zdjęcia z szybkością 24 klatek na sekundę. „Zawsze fotografuję w RAW” — potwierdza Sonia. „Zależy mi na wysokim kontraście, a ten format daje mi większą kontrolę. W Capture One mam skonfigurowane ustawienia wstępne do moich czarno-białych fotografii, aby zachować spójny wygląd zdjęć i szybko je dostarczać klientom”.

Jakich obiektywów Sonia lubi używać w pracy, skoro jej portrety często wypełniają cały kadr? „W koszykówce jest się znacznie bliżej zawodników niż w innych dyscyplinach sportowych” — wyjaśnia fotografka. „Moim ulubionym obiektywem jest więc FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II. Używam go mniej więcej przez 75% czasu. W niektórych sytuacjach, takich jak prezentacje lub zdjęcia z podium, przechodzę jednak na obiektyw FE 24-70mm f/2.8 GM II, by uzyskać szerszy kadr. A gdy trzeba zbliżyć się jeszcze bardziej, bardzo dobrze sprawdza się nowy lekki obiektyw FE 300mm f/2.8 GM OSS. Portrety to moja specjalność, więc jest on dla mnie wręcz fantastyczny”.

„Seria Sony Alpha 9 wraz z jej wyjątkowymi obiektywami zapewnia fotografowi większy komfort pracy” — mówi na koniec Sonia. „Wiadomo, że zdjęcie będzie doskonałe pod względem technicznym. Reszta to już kreatywność i zaangażowanie fotografa. Trzeba mieć odwagę próbować nowych stylów i mieć w sobie dość ciekawości, aby przyglądać się dokonaniom fotografów w innych dyscyplinach sportowych, ponieważ zawsze można zrobić coś lepiej. Jeśli potrafisz się temu poświęcić i zbudować portfolio, które będzie zaskakiwać i się wyróżniać, zwyciężysz”.