Co fotografować?Podczas dużych, dobrze zorganizowanych koncertów czas na robienie zdjęć może być ograniczony, więc przed ich rozpoczęciem warto mieć w głowie przynajmniej ogólny zarys tego, co chce się sfotografować. Inaczej sprawy mają się na mniejszych imprezach, gdzie występują mniej znane zespoły — tam często fotograf ma większą swobodę, a artyści są zazwyczaj wdzięczni za zrobione zdjęcia. Warto wypatrywać chwil, w których widoczne stają się emocje związane z występem: mimika twarzy piosenkarza lub gitarzysty podczas wykonywania kluczowej części utworu lub niewielkie interakcje między członkami zespołu — porozumiewawcze spojrzenie, uśmiech lub wybuch śmiechu. Są bardzo ważne, bo to właśnie one decydują o jakości zdjęć, które bez nich byłyby jedynie dokumentacją występu. Od strony praktycznej należy z kolei zwracać uwagę na mikrofony i statywy, które mogą zasłaniać twarz wykonawcy — pomaga tu ustawienie się nieco z boku. Warto też pamiętać, że oświetlenie sceniczne często działa według określonych schematów lub sekwencji, więc jeśli wiadomo, że światło padnie na wykonawcę w odpowiednim momencie, trzeba być gotowym do naciśnięcia spustu migawki.
Fotografowanie bez migotaniaOświetlenie sceniczne LED pulsuje z wysoką częstotliwością — od setek do tysięcy razy na sekundę. Jeśli czas otwarcia migawki nie będzie zsynchronizowany prawidłowo, pulsowanie to pojawi się na zdjęciach w postaci pasków. Pierwszym krokiem do pozbycia się ich jest użycie migawki mechanicznej, a drugim może być poeksperymentowanie z czasem jej otwarcia. Zasadniczo w Europie, gdzie światła działają z częstotliwością 50 Hz, należy wybierać czasy otwarcia migawki będące wielokrotnościami liczby 50: 1/50 s, 1/100 s, 1/150 s. Jeśli nie uda się zlikwidować pasków, użyj ustawienia Anti-Flicker Shooting (Shooting > Shutter/Silent > Anti-flicker Set. > Anti-Flicker Shoot. > On). Naciśnij spust migawki do połowy i poczekaj, aż na ekranie pojawi się hasło „Flicker” (Migotanie). Aparat wykrywa migotanie o częstotliwości 100 Hz i 120 Hz. Jeśli problem okaże się uporczywy, skorzystaj z opcji zmiennej migawki (Shooting > Shutter/Silent > Anti-flicker Set. > Variable Shutter Set.). Umożliwia ona precyzyjne dostrajanie czasu otwarcia migawki z jednoczesnym podglądem obrazu na tylnym ekranie. Obie metody mogą wymagać kilku prób, ale pomagają wyeliminować problemy z paskami.
Cicha migawkaJeśli fotografowany koncert odbywa się w mniejszej sali lub jest koncertem akustycznym, musisz dopilnować, aby nie zakłócać występu. Przełączenie migawki na tryb cichy wyeliminuje jej odgłos. Odpowiednią opcję można włączyć w menu Shooting > Shutter/Silent > Silent Mode Settings. Spowoduje to przełączenie aparatu na migawkę elektroniczną, wyciszenie migawki mechanicznej i wyłączenie wszystkich sygnałów dźwiękowych, w tym potwierdzenia autofokusa.
Wybór aparatuW gamie modeli Sony znajduje się wiele doskonałych aparatów fotograficznych, ale najlepszym wyborem do fotografowania koncertów jest Sony Alpha 1 II. Ma rozdzielczość 50,1 megapiksela, co pozwala na wykonywanie szczegółowych zdjęć z dużym potencjałem kadrowania. Może ustawiać ostrość w warunkach niemal całkowitej ciemności (do -4 EV) i ma doskonały autofokus śledzący. Model Sony Alpha 7S III jest z kolei wyposażony w 12-megapikselowy czujnik zoptymalizowany pod kątem pracy w słabym oświetleniu. Doskonałym, wszechstronnym aparatem o rozdzielczości 33 megapikseli i autofokusie pracującym do -4 EV jest także Sony Alpha 7 V.
Ustawienia ekspozycjiW przypadku fotografowania koncertów oświetlenie ma decydujące znaczenie. Aby ułatwić sobie pracę, ustaw automatyczną czułość ISO z minimalnym czasem otwarcia migawki wynoszącym około 1/125–1/250 s. Dzięki temu zamrozisz ruch, choć wiele zależy tu od energii artysty, którego fotografujesz. Następnie, w zależności od wymaganej głębi ostrości, ustaw przysłonę. W przypadku ujęć wokalisty robionych ze średniej odległości można robić zdjęcia z przysłoną f/1,4 lub f/1,8. Jednak jeśli oprócz twarzy chcesz uzyskać ostrość także na gitarze, musisz zmniejszyć otwór przysłony do f/2,8 lub f/4. Poeksperymentuj z tymi ustawieniami, aby uzyskać najlepsze wyniki.
Wybór obiektywuWiększość profesjonalnych fotografów korzysta z dwóch obiektywów, często zamontowanych na dwóch różnych aparatach, zestawiając model zmiennoogniskowy z obiektywem o stałej ogniskowej i dużym otworze przysłony. Jeśli znajdujesz się blisko sceny, to doskonałym, wszechstronnym wyborem do zdjęć szerokokątnych i zbliżeń będzie model FE 24-70mm f/2.8 GM II. Czasami można nawet znaleźć się na tyle blisko, aby użyć szerokokątnego obiektywu zmiennoogniskowego, takiego jak FE 16-35mm f/2.8 GM II. Przy większych dystansach sprawdzi się model FE 70-200mm f2.8 GM OSS II, który pozwala uzyskać zbliżenia wykonawców. Jeśli chodzi o obiektywy stałoogniskowe, to wielu fotografów sięga po model FE 35mm f/1.4 GM, którego jasna przysłona f/1,4 spisuje się doskonale w słabym oświetleniu, a ogniskowa pozwala uchwycić poszczególnych artystów lub całą scenę i publiczność z większej odległości, dzięki czemu jest on doskonały do mniejszych obiektów. Początkującym fotografom można polecić obiektyw FE 50mm f/1.8, który jest niedrogi, lekki i nieźle nadaje się do fotografowania artystów w słabym świetle — to doskonały wybór dla osób rozpoczynających swoją przygodę. Prawdziwym królem słabego oświetlenia jest jednak model FE 50mm f/1.2 GM, który zapewnia najwyższą ostrość szczegółów i piękny efekt rozmycia tła podnoszący dramatyzm ujęć.
Śledzenie w czasie rzeczywistym z rozpoznawaniem obiektówW najnowszych aparatach Sony, takich jak model Alpha 7R V, do śledzenia ostrości wykorzystywana jest technologia rozpoznawania obiektów oparta na sztucznej inteligencji. W przypadku koncertów oznacza to, że można zablokować ostrość na wykonawcy, a system będzie śledzić jego oczy, twarz lub ciało, nawet jeśli artysta się odwróci. Autofokus aparatu Sony Alpha 1 II może ustawiać ostrość w bardzo słabym świetle — nawet do -4,0 EV — co pozwala uzyskać idealnie ostre zdjęcia nawet w mocno zaciemnionych przestrzeniach.Podsumowanie