Noc to narzędzie

Fotografowanie nocą uważam za narzędzie, którym mogę dysponować. W ciemności zaczynają działać inne zmysły: odczuwamy zapachy, temperaturę i dźwięki. Dopiero później zauważamy światło — może to być księżyc w pełni rzucający cienie lub setki gwiazd na niebie. To doświadczenie odczuwania może mieć wpływ na powstające zdjęcia.

Malowanie światłem

Noc jest jak puste płótno. Możesz wybrać, co chcesz oświetlić i ujawnić. Ja robię to używając latarki i wchodząc w interakcję ze sceną.

Jeśli po prostu zamontujesz aparat na statywie i staniesz za nim, świecąc gdzieś latarką, obraz nie będzie się prezentować zbyt dobrze. Będzie wyglądał, jakby został oświetlony lampą błyskową w aparacie. Ja zamiast tego okrążam scenę, starając się równomiernie oświetlić kadr z boku.

Podstawowe szczegóły techniczne

Fotografowanie w nocy to walka z brakiem oświetlenia. Aby można było przechwycić jak najwięcej światła przy jednoczesnym zachowaniu ostrości sceny, niezbędny jest statyw. Potrzeba też wystarczająco długiego czasu otwarcia migawki, aby zobaczyć światło gwiazd. Jednak masz przeciwko sobie również obracającą się Ziemię, więc jeśli czas naświetlania będzie zbyt długi, obraz gwiazd stanie się rozmyty.

Ogólna zasada głosi, że jeśli chcesz uchwycić idealne nocne niebo, to czas otwarcia migawki, w ułamkach sekundy, powinien odpowiadać ogniskowej. Na przykład ogniskowa 20 mm oznacza ekspozycję nie dłuższą niż 20 sekund. Fotografuję głównie obiektywami FE 12-24mm f/4 G lub FE 16-35 f/2.8 GM. Są to świetne modele do zdjęć nocnych krajobrazów, ale tak samo dobrze sprawują się w ciągu dnia.

Czas otwarcia migawki ustawiam najczęściej na 20 do 30 sekund. Wynika to z faktu, że nie mam nic przeciwko niewielkiemu poruszeniu gwiazd; czasami czuję, że dodaje to moim zdjęciom sennego charakteru. Ma to również praktyczne uzasadnienie, ponieważ przy takich nastawach mam więcej czasu na doświetlenie sceny, co oznacza, że mogę użyć rozsądnej wartości ISO, na przykład ISO 3200 lub 6400.

Jedną ze wspaniałych rzeczy w fotografowaniu aparatami Sony Alpha 1 i Alpha 7R IV jest to, że mogę bez obaw używać takich ustawień czułości ISO i mieć pewność, że nie pogorszy to jakości obrazu.

Redukcja szumów w aparacie przy długiej ekspozycji

Nie mam ochoty spędzać wielu godzin na obróbce zdjęć i korzystać z wielu programów do redukcji szumów. Dlatego przy długiej ekspozycji zawsze używam doskonałej funkcji redukcji szumów, która jest wbudowana w moje aparaty Sony Alpha (Menu>Shooting > Image Quality > Long Exposure NR > On). Funkcja ta wykonuje drugą ekspozycję z takim samym czasem naświetlania przy zamkniętej migawce w celu wykrycia gorących pikseli na matrycy. Następnie oblicza poziom szumu obrazu i odejmuje ten szum od początkowego zdjęcia.

Używaj wysokiej jakości źródła światła

Posiadanie mocnej latarki LED to dopiero część sukcesu. Liczy się również temperatura jej światła. Droga Mleczna zawsze wygląda dla mnie najlepiej w temperaturze barwowej około 3500 kelwinów. Upewniam się więc, że barwa mojego źródła światła jest zbliżona do tej wartości. W przeciwnym razie krajobraz w zestawieniu z nocnym niebem może wydawać się zbyt ciepły lub zbyt zimny.

Kolejnym ważnym czynnikiem jest wskaźnik oddawania barw — CRI. Mówi on, jak dobrze światło oddaje długości fal kolorów w porównaniu do światła dziennego. Światło niskiej jakości może często generować dziwne kolory. Warto poszukać latarki o wysokim współczynniku CRI wynoszącym około 97%. Różnica w szczegółach kolorów w scenie będzie wyraźnie widoczna.

Nastawianie ostrości

Aby jak największa część pierwszego planu była ostra, nie należy ustawiać ostrości aż na nieskończoność. Zamiast tego należy ustawiać ją ręcznie, obserwując wskaźnik. Ustawienie ostrości na obiektywie powinno być takie, aby wskaźnik pokazywał, że ostrość została ustawiona na nieskończoność, ale nie na maksymalną odległość nastawiania ostrości.