Omówienie zdjęcia

Rybacy ze Stromboli byli niegdyś podporą społeczności wyspy. Obecnie tradycje rybackiego rzemiosła podtrzymuje tam już tylko dziesięciu mężczyzn.

Stromboli jest jedną z siedmiu wulkanicznych wysp tworzących archipelag Wysp Liparyjskich leżący u północnych wybrzeży Sycylii. Ze względu na swoje rozmiary — wznosi się ponad 920 metrów nad poziom morza oraz około dwóch tysięcy metrów nad morskim dnem — jest nazywana „Latarnią Morza Śródziemnego”. Jest również jednym z najaktywniejszych wulkanów na świecie, wyrzucając potoki lawy niemal nieprzerwanie od prawie dwóch i pół tysiąca lat.

To zdjęcie zrobiłem w ramach cyklu fotografii do reportażu o Stromboli opublikowanego w magazynie „National Geographic”. Udało mi się uwiecznić na nim jednego z najbardziej znanych rybaków z archipelagu, zwijającego sieci z łodzi po długiej nocy na morzu.

Realizując projekt, odwiedziłem wyspę kilkukrotnie i od razu wiedziałem, że rybacy znajdą się wśród bohaterów tego reportażu. Dzień wcześniej poszedłem na przystań, żeby poprosić o zgodę na sfotografowanie ich i zapytać, kiedy będą wracać z połowu. Powrót z morza o świcie jest jednym z najważniejszych momentów w życiu wyspy, dlatego nie chciałem go przegapić.

Zdjęcie zrobiłem aparatem Alpha 7R III z obiektywem FE 16-35mm f/2.8 GM, który jest bezapelacyjnie moim ulubionym modelem. Zależało mi na dokumentalnym charakterze zdjęć, dlatego musiałem być blisko tematu i zaangażować się w scenę osobiście, a obiektyw 16–35 mm dobrze się do tego nadaje. Najbardziej interesują mnie fotografie, na których widać relację człowieka ze środowiskiem. Obiektyw szerokokątny pozwolił mi bez trudu uwiecznić zarówno postaci rybaków, jak i otaczający ich świat.

Lekko prześwietliłem obraz, żeby uwidocznić szczegóły na zacienionej twarzy rybaka. Fotografowałem z czułością ISO 100, żeby uzyskać najwyższą jakość z matrycy o wysokiej rozdzielczości aparatu Alpha 7R III. Chciałem też uzyskać płytką głębię ostrości, aby rozmyć tło i skupić się na dłoniach i gestykulacji rybaka. W tym celu ustawiłem przysłonę obiektywu nieco szerzej, na wartość f/3.2, a także krótki czas otwarcia migawki, tzn. 1/2500 sekundy, żeby zatrzymać cały ruch w tle.

Fantastyczne funkcje autofokusa w trybie ciągłym i rozpoznawania twarzy mojego Alpha 7R III pozwoliły mi skoncentrować się na ruchach i gestach rybaka. Dzięki temu mogłem w pełni zaangażować się w scenę, wiedząc, że autofokus aparatu wyostrzy obiektyw idealnie na jego twarz.

Patrząc na kadr przez wizjer, od razu uświadomiłem sobie, że właśnie takiego obrazu poszukiwałem, aby opowiedzieć historię tych ludzi. Przepiękny wschód słońca nad morzem, samotność, siła i prostota czynności wykonywanej przez rybaka — wszystkie te elementy połączyły się w perfekcyjną opowieść w jednym kadrze. Nie byłbym w stanie zrobić tej fotografii bez mojego wypróbowanego sprzętu Sony.