Nazywam się Olle Nilsson i jestem fotografem przyrody ze Szwecji. Niedawno spędziłem nieco czasu na szwedzkiej wsi, przemierzając lasy i fotografując daniele w porze rykowiska. Udało mi się uchwycić unikalne zachowania i interakcje tych zwierząt. Chociaż skupiałem się na danielach, to wykorzystałem okazję, aby uwieczniać także wszystko to, na co natykałem się podczas moich spacerów na świeżym powietrzu.

Tym, co naprawdę kocham w fotografii dzikiej przyrody, jest jej nieprzewidywalność. Każda wycieczka przynosi nieoczekiwane zdarzenia, od spotkań z ptakami i ssakami po zmieniające się światło i krajobrazy. Każda chwila wydaje się być osobną historią, co czyni ten rodzaj fotografii tak ekscytującym.

Zazwyczaj używam aparatu Alpha 7 IV i chociaż korpusy tych modeli są podobnej wielkości, pierwszą rzeczą, którą zauważyłem po wzięciu do ręki modelu Alpha 1 II, był większy chwyt. Jest wygodny i wyważony, co idealnie sprawdzi się podczas długich godzin spędzanych w terenie. Rozmieszczenie przycisków jest również perfekcyjne, z łatwym dostępem do wszystkiego, czego potrzebuję, zwłaszcza do przycisku C5, który umieszczono tak, aby szybkie włączanie i wyłączanie funkcji zwiększania prędkości było jak najwygodniejsze.

Kiedy po raz pierwszy spojrzałem przez elektroniczny wizjer tego modelu, uderzyła mnie różnica między jego rozmiarem a wielkością wizjera w aparacie, z którego korzystam na co dzień. Oszałamiający jest też poziom szczegółowości jego obrazu. Odchylany monitor LCD z 4 osiami ruchu również przypadł mi do gustu — możliwość patrzenia na ekran pod niemal dowolnym kątem to ogromne ułatwienie, zwłaszcza gdy zajmuję niewygodną pozycję. Ten aparat sprawia wrażenie solidnego, niezawodnego konia roboczego i nie mogłem się doczekać, aby wyjść w teren i go wypróbować.

Tym, co naprawdę wyróżniało aparat Alpha 1 II podczas zdjęć w terenie, była naturalność rejestrowania tych nieprzewidywalnych momentów. Tryb pre-capture w połączeniu z możliwością robienia zdjęć seryjnych z prędkością 30 kl/s był niczym tajna broń. Dzięki niemu mogłem uchwycić te drobne, ulotne zdarzenia, takie jak poderwanie się ptaka do lotu lub ruch głowy daniela. Możliwość uchwycenia tego, co wydarzyło się tuż przed naciśnięciem spustu migawki, była trochę jak czary.

Jedną z nieoczekiwanych zalet funkcji pre-capture okazało się to, jak przydatna była ona w przypadku zdjęć wykonywanych przy dłuższym czasie naświetlania. Ponieważ rejestruje ona obrazy przed naciśnięciem migawki, mogłem uniknąć lekkich drgań aparatu, które czasami występują przy dłuższych czasach ekspozycji. Wyeliminowało to potrzebę używania w takich momentach pilota zdalnego sterowania lub samowyzwalacza.

Kolejną funkcją, na której mogłem polegać, było śledzenie autofokusa oparte na sztucznej inteligencji. Aparat szybko rozpoznawał obiekty i podążał za nimi, co było bardzo pomocne, gdy zwierzęta nagle się poruszały lub wtapiały w otoczenie. Takie sytuacje często stanowią wyzwanie podczas fotografowania w gęstym lesie.

Alpha 1 II naprawdę daje fotografom wszystko, co potrzebne do realizacji wymagających projektów. Jakość obrazu jest fantastyczna i nawet gdy trzeba zrobić zbliżenie przez jego wykadrowanie, zachowuje on wszystkie szczegóły. Aparat jest wręcz idealny do zdjęć dzikich zwierząt, które nie zawsze pozwalają do siebie podejść.

W przypadku fotografów, którzy muszą uchwycić zdarzenia trwające ułamki sekund, ten aparat naprawdę świetnie się sprawdza. Funkcja pre-capture oraz zdjęcia seryjne bez zaciemnienia z prędkością 30 kl./s ułatwiają rejestrowanie dynamicznych, trudnych do przewidzenia akcji. Tej funkcji naprawdę nie sposób przecenić.

W fotografii chodzi o zamrożenie chwili w czasie, a aparat taki jak ten ułatwia osiągnięcie tego celu.

Na potrzeby tego projektu korzystałem głównie z obiektywu FE 300mm f/2.8 GM OSS, który zapewnia niesamowitą ostrość obrazu. Jest to naprawdę mocna konfiguracja, zwłaszcza w połączeniu z telekonwerterem, który pozwala na fotografowanie z ogniskową do 600 mm.

W lesie, w którym fotografowałem daniele, warunki oświetleniowe szybko się zmieniały, dlatego niezwykle cenna była swoboda przełączania między przysłonami f/2,8 i f/5,6. Pomimo imponującego zasięgu i elastyczności, zestaw był także zaskakująco lekki, co jest ogromną zaletą podczas poruszania się po lesie lub wędrówki do i z miejsca rykowiska.

Czasami muszę się czołgać, aby nie dać się zobaczyć i powoli zbliżyć się do zwierząt. Właśnie w takich sytuacjach można w pełni docenić lekkość tego zestawu. Mniejsze obciążenie pomaga mi zachować mobilność i być gotowym.

Ostatecznie, w fotografowaniu dzikiej przyrody najważniejsze jest właśnie to — bycie gotowym.

Fotografowanie dzikiej przyrody może być wyzwaniem, ale to właśnie ta trudność sprawia, że jest takie satysfakcjonujące, a uchwycenie idealnego momentu to element zabawy. Być może słyszeliście to już wcześniej, ale znajomość fotografowanego obiektu jest bardzo istotna. Zrozumienie zachowania zwierzęcia pomaga sfotografować je w najlepszy możliwy sposób.

Warto poświęcić nieco czasu na zdobycie wiedzy o fotografowanych zwierzętach. Nie wahajcie się prosić o radę i zawsze bądźcie gotowi do wprowadzania ulepszeń. Nie mówię, że przed wzięciem aparatu do ręki trzeba odbyć szkolenie na poziomie Karate Kida. Już samo przebywanie na łonie natury jest najlepszym sposobem na poznanie dzikiej przyrody. Jeśli zauważycie zachowanie, które Was zaciekawi, poszukajcie informacji o nim! Te drobne spostrzeżenia z czasem zsumują się, przyczyniając się do pogłębienia Waszej wiedzy.