Nazywam się Zilver Schmitz i jestem młodym filmowcem oraz fotografem z Holandii. Najchętniej używam kamery Sony FX3, ale zaintrygował mnie mniejszy model FX30 i chciałem zobaczyć, jak się spisze. Wpadłem na pomysł nakręcenia filmu z dużą ilością akcji i pomyślałem, że fajnie byłoby połączyć samochód i sportowca, ukazując coś w rodzaju walki między nimi.
Dawniej uprawiałem skoki na batucie na wysokim poziomie, więc wciąż miałem sporo kontaktów w branży sportowej. O pomoc przy tym filmie poprosiłem Siebe, niesamowicie dobrego freerunnera. Z kolei Papierfabriek w Nijmegen to jedna z moich ulubionych lokalizacji, ponieważ jest tam piękne, naturalne oświetlenie.
Tak bardzo przywykłem do korzystania z FX3, że układ modelu FX30 nie sprawił mi żadnych trudności. Szybko przejrzałem dostępne ustawienia — było tam 4K 120P, S-Log3 i niesamowicie dobra stabilizacja obrazu. Zrobiły na mnie duże wrażenie.
Największym wyzwaniem był chyba czas, jakim dysponowaliśmy. Zwykle zanim zacznę filmować, lubię poświęcić chwilę na sprawdzenie lokalizacji i zrobienie kilku ujęć próbnych. Tym razem nie mieliśmy tego komfortu, więc musiałem sporo improwizować. Rozmiar modelu FX30 bardzo mi w tym pomógł, ponieważ łatwo było przełączać się między ujęciami z ręki i z gimbala.
AF sprawdził się wyjątkowo dobrze, zwłaszcza przy kręceniu z gimbala. W większości przypadków pracuję z małym zespołem lub sam, więc nie mam focus pullera. To niesamowite móc polegać na autofocusie i po prostu skupić się na odpowiednim kadrowaniu.
Dużo podróżuję, a ten kompaktowy sprzęt z łatwością mieści się w plecaku i nie waży zbyt wiele, więc jest dla mnie wręcz wymarzony. Jak już wspomniałem, bardzo łatwo jest przełączać się między konfiguracją do pracy z ręki i z gimbala. Kamera, podobnie jak inne modele Sony, zdecydowanie robi wrażenie urządzenia wysokiej klasy. Bezklatkowa konstrukcja to coś naprawdę świetnego, szczególnie dla twórców treści. Akcesoria można montować bezpośrednio na korpusie, co bywa bardzo wygodne.
Filmowałem głównie obiektywem E 16-55 mm f/2.8 G, który jest bardzo ostry, wszechstronny i świetnie współpracuje z tym korpusem.
Co mógłbyś doradzić młodym filmowcom?
Najlepsza rada, jaką mogę dać, to żebyście wyszli z domu i spróbowali coś zrobić. Nie kończyłem szkoły filmowej i wszystkiego nauczyłem się przez praktykę. Jeśli będziecie tworzyć filmy, które wynikają z pasji, to dadzą wam one energię do działania, a w końcu tego typu projekty same zaczną do was przychodzić. Od dzieciństwa fascynowała mnie możliwość uwieczniania chwil i przeżywania ich na nowo przez całe życie. Uwielbiam też opowiadać historie, które dotykają ludzi. Chyba największym komplementem jest dla mnie, gdy ktoś powie, że podczas oglądania moich prac doświadczył emocji.
Czy masz poczucie, że oprócz samego filmowania dużą rolę w Twojej pracy odgrywa także montaż?
Tak. Uważam, że montaż jest równie ważny jak filmowanie, ponieważ na tym etapie materiał naprawdę zaczyna żyć. Podczas edycji ważą się losy filmu, bo można zrobić z niego coś dobrego albo kompletnie go zepsuć. Bardzo ważne jest dla mnie również projektowanie dźwięku i kolorowanie. Bardzo lubię samodzielnie zajmować się wszystkimi aspektami swoich projektów, aby zachować kontrolę nad końcowym dziełem.
