Skrzydło i modlitwa

Jest wczesny ranek w szwedzkim okręgu Södermanland i niedawno przybyła populacja perkozów dwuczubych i rogatych rozpoczyna dzień, kąpiąc się w południowych jeziorach i pastelowych odcieniach przedświtu. Światło jest piękne, ale kwietniowy poranek jest jeszcze okropnie zimny. Oczywiście perkozom to nie przeszkadza, ale dla zawodowego fotografa dzikiej przyrody Andreasa Hemba stanowi to utrudnienie. Dryfując po powierzchni jeziora w pływającej czatowni, „o tej porze roku mogę w niej przebywać najwyżej godzinę — mówi z uśmiechem — ale warto”. Ptaki przylatują w marcu; znajdują dobre gniazdo, chronią je przed rywalami, zalecają się do siebie, wychowują pisklęta, aby były na tyle silne, by rozpocząć migrację we wrześniu lub październiku. W tym roku staram się udokumentować cały ten cykl”.

Jak w przypadku wielu tematów fotograficznych, wczesny ranek często daje najlepsze rezultaty. Nie inaczej jest w przypadku Andreasa, a na wodzie jest to może nawet bardziej fascynujące dzięki refleksom odbijającym na wszystkie strony kolor świtu i dającym mnóstwo różnorodności. „Zmieniające się światło oznacza, że można uzyskać wiele różnych nastrojów, czasami w odstępie kilku minut — wyjaśnia — od blasku tuż przed świtem do miękkiego podświetlenia. Nawet bezpośrednie światło jest przyjemne, jeśli jest wystarczająco wcześnie. Co najważniejsze jednak, wczesnym rankiem ptaki są bardziej aktywne, więc jest więcej interakcji”.

Aparat, który pomaga wykorzystać możliwości. Tak można podsumować należący do Andreasa najnowszy aparat Sony Alpha, model Alpha 1. „Sposób, w jaki łączy najlepsze cechy aparatów Sony, jest ogromną zaletą” — wyjaśnia Andreas. „Otrzymujesz zarówno możliwość fotografowania bez efektu zaciemnienia, szybkość ustawiania ostrości, a także ogromną rozdzielczość. To super pomocne połączenie jest równe mojemu zaangażowaniu, gdy spędzam godziny w zimnej wodzie”.

Bazując na legendarnym działaniu autofokusa w serii Alpha 9, tryb śledzenia ptasiego oka w aparacie Alpha 1 jest dla Andreasa oczywistym wyróżnikiem.

Czy przy tak wielu różnicach w gatunkach ptaków istnieje obawa, że funkcja będzie działać tylko na niektórych obiektach zdjęć? „Raczej nie — uśmiecha się Andreas — ponieważ nawet wtedy, gdy oko jest z jakiegoś powodu trudne do uchwycenia lub warunki są niesprzyjające, jak w przypadku słabego światła lub oświetlenia tylnego, wiem, że aparat ustawi ostrość na głowie ptaka i będzie ją śledzić. Wypróbowałem to na perkozach, łabędziach, kaczkach i wielu innych gatunkach i jak do tej pory nie stwierdziłem, by coś źle funkcjonowało”.

Kolejną nową funkcją w aparacie Alpha 1, którą Andreas z chęcią wykorzystał, jest tryb Burst z szybkością 30 klatek na sekundę. „Mimo że zazwyczaj fotografuję w trybie ciągłym, to zauważyłem, że dodatkowe 10 klatek na sekundę może zrobić prawdziwą różnicę w moich zdjęciach behawioralnych” — mówi fotograf. „Jeśli ptak biegnie lub leci, nie będzie to miało aż tak dużego znaczenia, ale te perkozy próbują się wpychać pod wodę w trakcie walki i zdołałem uchwycić dokładną chwilę, w którym oko jednego z nich jest bliskie zanurzenia, co przy 20 klatkach na sekundę byłoby mniej prawdopodobne. Takie momenty są wyjątkowe. Tak samo jest w przypadku wizjera elektronicznego działającego z szybkością 240 klatek na sekundę, który zapewnia bardziej płynny i naturalny widok szybko poruszających się obiektów, ułatwiając ich śledzenie”.

Gdy jeziora w Södermanland ocieplają się w czerwcu i lipcu, woda staje się przyjemniejsza i Andreas może dłużej fotografować, ale zdaje sobie sprawę, że jego czas na uchwycenie corocznej pielgrzymki perkozów dobiega końca. „Wkrótce będą migrować z powrotem do południowej Europy lub dalej, więc w czasie, który mi pozostał, staram się uzyskać naprawdę różnorodne zdjęcia. Portrety, zdjęcia z poruszającymi się ptakami i szersze sceny pokazujące ich środowisko. To wszystko jest istotne, aby nadać projektowi odpowiednią kompozycję”.

Czy istnieje ryzyko, że także Andreas dokona migracji? „Nie, teraz jestem przywiązany do Sony” — śmieje się fotograf. „Te aparaty pomogły mi uchwycić moje ulubione ujęcia. Zdjęcia, które dokumentują zachowanie; te jedno- lub dwusekundowe wybuchy aktywności podczas zalotów lub walki, a nawet opieki nad pisklętami, które definiują gatunek i fotografa. Podjąwszy wysiłek, by być ich świadkiem, nie chciałbym ich przegapić, a z Alpha 1 nigdy mi się to nie zdarza”.