Ciemne niebo

Zima to najlepszy sezon na fotografowanie rozgwieżdżonego nieba. Chociaż to zadanie może się wydawać bardzo trudne, poniższe wskazówki pomogą Ci fotografować gwiazdy aparatem Sony Alpha.

Po pierwsze należy znaleźć lokalizację poza miastem, w której nie dochodzi do zanieczyszczenia światłem. Aby wyszukać miejsce z ciemnym niebem, skorzystaj z aplikacji lub strony internetowej i pamiętaj o sprawdzeniu pogody.

Aparaty i obiektywy

Zdjęcia planet i gwiazd można zrobić każdym aparatem Sony Alpha dzięki doskonałej charakterystyce matryc przy wysokich czułościach ISO. Astrofotografowie preferują model Sony Alpha 7S III ze względu na parametry jego pełnoklatkowego przetwornika obrazu o rozdzielczości 12 milionów pikseli.

Jeśli chodzi o obiektywy, najlepszym wyborem jest model szerokokątny, który pozwala uchwycić majestatyczny łuk Drogi Mlecznej. Szerokokątne szkła umożliwią też uchwycenie krajobrazu, który będzie widoczny w dolnej części zdjęcia. Pozwoli to lepiej przedstawić skalę i powiązać zdjęcie z określonym miejscem.

Obiektyw Sony FE 14mm F/1.8 G Master wyjątkowo dobrze sprawuje się w zastosowaniach astrofotograficznych. Zapewnia znakomitą jakość nawet przy krawędziach kadru i doskonale odwzorowuje gwiazdy. W przypadku mniejszych budżetów na początek bardzo dobry będzie także model FE 24mm f/2.8 G. Obiektywy FE 12-24mm f/2.8 GM i FE 16-35mm f/2.8 GM II to z kolei świetne opcje, które wielu fotografów ma już w swojej torbie.

Stabilność wszystkich elementów

W astrofotografii niezbędny jest solidny statyw, który pozwoli utrzymać zestaw w bezruchu podczas długich ekspozycji. Jeśli nie masz odpowiednio ciężkiego statywu, zawsze możesz zwiększyć stabilność posiadanego sprzętu, mocując torbę z aparatem do haka znajdującego się zwykle na dole centralnej kolumny. Upewnij się tylko, że torba lekko dotyka podłoża, aby się nie kołysała. Należy również ograniczyć do minimum korzystanie z centralnej kolumny, ponieważ im wyżej się ona znajduje, tym bardziej aparat będzie podatny na drobne ruchy.

Reguła 500

Jednym z największych wyzwań, przed jakimi stają astrofotografowie, jest konkurowanie z ruchem obrotowym Ziemi. Aby zapobiec rozmyciu obrazu gwiazd, stosuje się prostą zasadę zwaną „regułą 500”. Polega ona na podzieleniu liczby 500 przez ogniskową obiektywu. Otrzymany w ten sposób wynik odpowiada najwolniejszemu czasowi otwarcia migawki (w sekundach), którego można użyć, aby zachować ostrość gwiazd. Na przykład dla obiektywu 24 mm będzie to 500/24, czyli około 20 sekund. Jeśli korzystasz z aparatu o wysokiej rozdzielczości, takiego jak Alpha 7R V z 61-megapikselową matrycą, 500 możesz zmienić na 400, a gwiazdy pozostaną ostre.

Przysłona i ISO

Do matrycy powinno docierać jak najwięcej światła, aby można było użyć najniższej możliwej czułości ISO. W tym celu należy ustawić obiektyw na największy otwór przysłony. W idealnym przypadku powinna to być wartość f/2,8 lub większa. Przy takich ustawieniach ekspozycję reguluje się czułością ISO.

Zacznij od ISO 1600, a następnie sprawdź wynik i idź dalej. Aby uzyskać jaśniejszy obraz, możesz przejść do ISO 3200 lub nawet 6400. Jeśli chcesz uzyskać obraz ciemniejszy, a do tego jeszcze ostrzejsze gwiazdy, zmniejsz o połowę czas otwarcia migawki lub czułość, na przykład do ISO 800. Prawie na pewno będzie to wymagało działania metodą prób i błędów.

Redukcja szumu

Aby uzyskać najlepsze rezultaty, rób nieskompresowane zdjęcia w formacie RAW i korzystaj z funkcji redukcji szumów przy długiej ekspozycji. Funkcja ta rejestruje drugie zdjęcie z takim samym czasem naświetlania, ale z zamkniętą migawką, co pozwala aparatowi odjąć wszelkie szumy spowodowane nagrzewaniem się czujnika. Należy pamiętać, że jest to czasochłonne w przypadku długich ekspozycji, ponieważ podwaja czas potrzebny na wykonanie każdego zdjęcia. Jeśli nie chcesz tyle czekać, możesz wyłączyć to ustawienie i użyć oprogramowania do edycji plików RAW. Zachowaj jednak ostrożność, ponieważ może ono usunąć niektóre gwiazdy, które zidentyfikuje jako zaszumione piksele.

Nastawianie ostrości

Nastawianie ostrości na gwiazdy na niebie najlepiej wykonywać ręcznie, co jest łatwe dzięki funkcji powiększenia. Wybierz kolejno MENU, przejdź do ustawień ostrości, wybierz asystenta ostrości i funkcję automatycznego powiększenia w trybie MF, a następnie opcję Włącz. Po obróceniu pierścienia ręcznego ustawiania ostrości na obiektywie na ekranie zostanie wyświetlona lupa. Naciśnij środkowy przycisk na pokrętle sterowania, aby zwiększyć powiększenie i nastawić ostrość z pełną precyzją.

Nie dotykaj aparatu

Chociaż statyw zapewnia stabilność aparatu, użyj samowyzwalacza, aby uniknąć niepotrzebnych ruchów, ponieważ przy długim czasie naświetlania nawet najmniejsze poruszenie może wpłynąć na ostrość zdjęcia. Przejdź do MENU, wybierz ustawienia fotografowania i tryb zdjęć, a następnie wybierz pojedynczy samowyzwalacz. Ustaw opóźnienie po naciśnięciu przycisku spustu migawki. Pięć sekund powinno wystarczyć, aby ustały wszelkie mikroporuszenia aparatu wywołane naciśnięciem przycisku spustu migawki przed jej wyzwoleniem.

Możesz też użyć oprogramowania Sony Imaging Edge Mobile do zdalnego wyzwalania migawki za pomocą smartfona lub tabletu.

Ostatnią opcją jest pilot RM-SPR1, który wykorzystuje połączenie przewodowe do wyzwalania migawki bez dotykania aparatu.

Podsumowanie

• Znajdź obszar ciemnego nieba z niewielkim zanieczyszczeniem światłem lub bez niego.
• Rób zdjęcia obiektywem szerokokątnym, takim jak FE 14mm f/1.8 GM.
• Używaj solidnego statywu, aby utrzymać zestaw w bezruchu.
• Użyj reguły 500, aby określić czas otwarcia migawki.
• Otwórz przysłonę tak szeroko, jak to możliwe — najlepiej do f/2.8.
• Jasność ekspozycji reguluj ustawieniem czułości ISO.
• Rób zdjęcia w formacie RAW i korzystaj z redukcji szumów przy długiej ekspozycji, aby uzyskać najlepsze rezultaty.
• Ręcznie ustaw ostrość gwiazd przy użyciu automatycznej funkcji powiększenia.
• Użyj samowyzwalacza, aplikacji Imaging Edge Mobile lub pilota zdalnego sterowania, aby wyzwolić migawkę.