Spotkanie:Pierwszy raz spotkałam Lucie Bertaud na planie The Island: l’île du bagne, programu survivalowego w malezyjskiej dżungli. Przez dziesięć intensywnych dni nawiązałyśmy szczerą więź. Kiedy Lucie podzieliła się ze mną swoją historią, natychmiast uderzyła mnie jej siła i odporność. Było jasne, że podróż, którą przebyła, zasługuje na więcej niż tylko słowa – należało przedstawić ją w filmie. Wtedy zaproponowałam stworzenie dokumentu, który o niej opowie.

Misja:Przełożenie pomysłu Lucie dotyczącego „zemsty na życiu” na wizualną opowieść skupioną na rytmie i kontrastach. Zrównoważyłam sekwencje o wysokiej intensywności z momentami cichej refleksji za pomocą pełnej energii muzyki budującej poczucie sprawczości, a także wolniejszych scen pokazujących wrażliwość. Moim celem było zanurzenie odbiorców w emocjonalnych wzlotach i upadkach Lucie, prezentujących jej niepowodzenia, przełomowe chwile oraz ostateczne odzyskanie siły.Tworzenie narracji:Zawsze rozpoczynam wywiady od lżejszych tematów, aby zbudować zaufanie. Chęć Lucie do powrotu do trudnych wspomnień stworzyła prawdziwe emocje – łzy, pauzy i szczerą wrażliwość. Moje podejście jest zakorzenione w cierpliwości i empatii. Zapewniam przestrzeń do dzielenia się przeżyciami, a jednocześnie dbam o poczucie bezpieczeństwa i wsparcia. Najtrudniejszą częścią było opieranie się chęci ingerencji, pozwalając, aby emocje naturalnie ujawniły się przed kamerą.

Kreatywna wizja:Filmowanie na tajlandzkiej „Fight Street” stanowiło wyzwanie. Upał, wilgotność i ciągła energia siłowni wymagały elastycznego i reaktywnego podejścia. Zadbałam o lekkość sprzętu, wykorzystywałam najlepiej oświetlone miejsca oraz polegałam na kamerze z regulowaną czułością ISO. To pozwoliło mi stworzyć pochłaniający materiał filmowy bez zakłócania treningu lub rytmu życia siłowni.

Emocjonalne tekstury:Kamera FX3 pozwala na płynne poruszanie się pomiędzy jasnymi, chaotycznymi ulicami Tajlandii oraz ciemnymi, intymnymi przestrzeniami, w których Lucie opowiedziała o swojej przeszłości. Zakres dynamiczny oraz duże możliwości tej kamery pod względem ISO sprawiły, że mogłam uchwycić zarówno energię środowiska, jak i wrażliwość refleksji Lucie, tworząc spójną, emocjonalną podróż dla odbiorców.Sprzęt i realizacja techniczna:Autofokus kamery FX3 oraz wewnętrzna stabilizacja miały zasadnicze znaczenie w przypadku szybkiej akcji w siłowni. Kręcenie przy 120 klatkach na sekundę pozwoliło stworzyć sekwencje w zwolnionym tempie, które wzmacniały intensywność i emocje związane z walkami. Wszystko rejestrowałam w S-Log3, aby uzyskać maksymalną elastyczność w postprodukcji, dzięki czemu osiągnęłam ujednolicony, kinowy efekt w całym materiale filmowym, nawet w przypadku ekstremalnych warunków oświetleniowych.

Wpływ dźwięku:Rejestrowanie dźwięków siłowni Muay Thai miało zasadnicze znaczenie. Używałam kompaktowego mikrofonu Sony ECM-B1M do interakcji na żywo oraz bezprzewodowych mikrofonów podczas sesji w ringu. W postprodukcji skrupulatnie opracowywałam każde uderzenie, oddech i niuans głosu, aby zwiększyć immersję i emocjonalny wpływ.Wyzwania zza kulis:Ten projekt wymagał stałej adaptacji. Pierwsze dni spędzałam na poszukiwaniu oraz próbie poznania środowiska i czasami musiałam na nowo napisać fragment dokumentu w postprodukcji na podstawie tego, co udało mi się uchwycić. Lucie zarządzała dużą grupą, co czasami ograniczało dostęp do określonych sekwencji. Elastyczność i rozwiązywanie problemów stało się równie ważne, co oryginalna wizja kreatywna.

Bycie niewidzialną:Aby pozostać dyskretną podczas chwil o wysokim poziomie stresu, często korzystałam z dłuższych obiektywów i spędziłam pierwszy tydzień na budowaniu zaufania z Lucie i jej uczniami. Kiedy czuli się komfortowo w mojej obecności, zachowywali się naturalnie, co pozwoliło mi uchwycić autentyczne momenty.Radzenie sobie z żywiołami:Klimat Tajlandii bywa brutalny, lecz sprzęt Sony spisywał się bezbłędnie. Wybrałam sprzęt, na którym mogłam polegać, co pozwoliło mi skupić się na tworzeniu opowieści bez obaw o problemy techniczne.Wpływ i dziedzictwo:Mam nadzieję, że historia Lucie zainspiruje inne osoby mierzące się z trudnościami. Droga, którą przebyła, pokazuje, że można podnieść się po traumie i osiągnąć coś wielkiego, nawet jeśli zaczynamy od zera. To przypomnienie, aby trzymać się marzeń i przejąć kontrolę nad swoją przestrzenią – zwłaszcza jako kobieta w świecie zdominowanym przez mężczyzn – oraz wierzyć, że jeśli Lucie dała radę, mi również się uda.

Rada dla filmowców:Zacznijcie od jasnego zdefiniowania swojej historii. Gdy już będziecie wiedzieć, w jakim kierunku chcecie podążać, zaufajcie kamerze. Wybierzcie jeden lub dwa ulubione obiektywy i trzymajcie się ich. Nie pozwólcie, żeby wątpliwości techniczne przesłoniły opowieść – FX3 pozwala skupić się na narracji, ponieważ jest to kamera, która nie zawodzi.Ostatnie ujęcieChociaż jedno ujęcie nie pozwala uchwycić wszystkiego, jestem szczególnie dumna z sekwencji na siłowni. Zarządzanie oświetleniem, ludźmi i chaosem przy tak minimalnej ilości sprzętu pokazało mi, jak bardzo dojrzałam jako filmowiec. Ta wolność i zdolność adaptacji oznaczała prawdziwy przełom w moim twórczym podejściu.