Za każdym razem, gdy Albert Dros dzieli się jednym ze zdjęć krajobrazowych księżyca, pojawiają się komentarze w stylu: „To nie jest autentyczne zdjęcie”. Główny zarzut brzmi: „Księżyc nie jest tak duży”, jednak Albert dysponuje plikami RAW aparatu Sony Alpha 7R V, które pozwalają to udowodnić. „Wszystkie zdjęcia to pojedyncze ekspozycje – bez składania ostrości, bez bracketingu i tym podobnych technik. Ludzie zawsze myślą, że takie zdjęcia nie mogą być autentyczne, a księżyc nie jest tak duży, ponieważ nie spoglądali na niego poprzez obiektyw 600 mm lub 800 mm” – mówi Albert.

To klasyczny przykład tego, w jaki sposób teleobiektyw jest w stanie stworzyć tak zwany efekt „kompresji”, w przypadku którego odległe obiekty wydają się być bliżej. Jest to powód, dla którego księżyc wydaje się tak duży na zdjęciu, w zestawieniu z danym obiektem, np. budynkiem, który widzimy znacznie bliżej. I to jest właśnie klucz do tych obrazów. „W przypadku niektórych z tych zdjęć stałem około 3 km od budynku” – ujawnia Albert. „W odległości ponad trzech kilometrów zaczynają pojawiać się zniekształcenia atmosferyczne z powodu wilgotności. Jeśli robię zdjęcia z około dwóch kilometrów, wszystko pozostaje ostre”.

Aby uchwycić te niezwykłe zdjęcia, Albert używał wcześniej obiektywu FE 100-400mm f/4.5-5.6 GM OSS, często z telekonwerterem Sony 2x, a niedawno również obiektywu Sony FE 400-800mm f/6.3-8 G OSS. „Ten obiektyw jest świetny do robienia zdjęć księżyca. Większość osób zakłada, że jest ciemno, więc potrzeba szybkiego obiektywu. Jednak tak naprawdę jest odwrotnie, a księżyc jest tak jasny, że w ogóle nie potrzebujemy szybkiego obiektywu. Często używam przysłony f/11 lub f/4. Przy 800 mm nadal chcę zachować ostrość zarówno budynku, jak i księżyca, więc mniejsza przysłona jest lepsza”.

Albert montuje obiektyw 400-800mm na swoim aparacie Sony Alpha 7R V lub Sony Alpha 1 II, następnie ustawia zestaw na statywie i używa trybu Silent Shutter oraz pilota, aby wszystko było idealnie nieruchome, co ma zasadnicze znaczenie przy korzystaniu z tak długich ogniskowych. „Zazwyczaj wolę Alpha 7R V, ponieważ charakteryzuje się wyższą rozdzielczością. To pozwala mi robić zdjęcia z oddali przy 800 mm i w razie potrzeby jeszcze trochę je wykadrować. Wiele osób nie pomyślałoby o użyciu obiektywu przy fotografowaniu księżyca, być może uznając go za obiektyw tylko do fotografowania dzikiej przyrody. Jednak takie rozwiązanie, jak FE 600mm f/4 GM OSS, być może z telekonwerterem, jest cięższe, znacznie droższe, a biorąc pod uwagę warunki atmosferyczne, nie zapewni lepszego obrazu”. Chociaż szansa na zrobienie zdjęć księżyca w pełni pojawia się raz w miesiącu, nie ma w tym spontaniczności. Każde zdjęcie jest starannie zaplanowane, wiele z nich nawet z rocznym wyprzedzeniem. „Powinienem powiedzieć, że na każde z tych zdjęć przypada wiele nieudanych prób. Chmury, mgła na nieodpowiednim poziomie, wyrównanie, które nie jest w 100% dokładne, czy też budynki w kadrze. Każda próba wymaga wiele pracy i czasem się udaje, a czasem nie” – wyjaśnia Albert.

„Mam w głowie mnóstwo zdjęć i czasami nawet umieszczam je w kalendarzu z rocznym wyprzedzeniem. Spędzam wiele godzin na przeszukiwaniu Internetu – próbując znaleźć odpowiednie wiatraki, odpowiednie wieże kościelne, a także ustalić, gdzie one są. Następnie muszę znaleźć obiekty, które widać z daleka, najlepiej w otwartym krajobrazie. Często korzystam z Google Street View i sprawdzam otoczenie. Następnie używam aplikacji, aby sprawdzić dokładny kąt i określić, w którym miejscu dokładnie zachodzą słońce i księżyc w danym dniu, gdy mamy do czynienia z pełnią księżyca. Mam ujęcie pewnej wieży, którą chciałem sfotografować. Nie udało się, a następna okazja była dopiero za rok. Czasami trzeba poczekać bardzo długo”.

Aby budynek na zdjęciu był dobrze oświetlony, Albert wykonuje je w okolicy wschodu lub zachodu słońca, gdy księżyc jest zawsze nisko na niebie. „Potrzeba trochę światła otoczenia, aby można zrobić zdjęcie w jednej ekspozycji. Ludzie często fotografują księżyc, który jest bardzo jasny na tle ciemnego krajobrazu. Jest to spowodowane tym, że księżyc jest wysoko na niebie – jest noc. Trzeba go uchwycić, gdy jest nisko nad horyzontem, gdy jest w pełni, a następnie musi dopasować się do wschodu lub zachodu słońca”.

Dzięki czujnikom Sony w Alpha 7R V oraz Alpha 1 II Albert może uzyskać jak najwięcej korzyści z zakresu dynamicznego swoich aparatów. „Często robię zdjęcia przy delikatnym niedoświetleniu – ekspozycję ustawiam pod jasność księżyca, a następnie, w czasie edycji, rozjaśniam cienie. Aparaty Sony są znane ze swojego wysokiego zakresu dynamicznego, a to umożliwia robienie tego typu zdjęć. Niektóre ze zdjęć są robione przy ISO 2000 lub ISO 3200, gdy zakres dynamiczny nie jest tak wysoki, dlatego takie ujęcia pozwalają wydobyć jak najwięcej z czujnika” – wyjaśnia. Jest coś szczególnego w połączeniu spektakularnej natury oraz obiektów stworzonych prze człowieka, co zawsze świetnie się sprawdza. Daje mi to coś wyjątkowego – jakby to natura malowała obraz, a my próbowalibyśmy go uchwycić”.