Jak Sony umożliwia rozwijanie kreatywności wszystkim

Jako osoba niedowidząca Robin Spinks często otrzymuje pytania o pozorną sprzeczność związaną z wybranym przez niego hobby. „Niedawno ktoś mnie zapytał: «Jak możesz być niedowidzący i interesować się fotografią? Przecież nie widzisz dobrze wszystkich szczegółów zdjęć!» Jest w tym trochę racji, lecz takie stwierdzenia ignorują aspekty fotografii wykraczające poza zwykłe pokazanie sceny. Ponadto współczesne technologie sprawiają, że fotografia jest o wiele łatwiejsza dla osób takich jak ja”.

Robin, który jest liderem ds. inkluzywnych projektów w Royal National Institute of Blind People (RNIB), opisuje swoje doświadczenia związane z ubytkiem wzroku oraz jaki to ma związek z jego fotografiami: „Mogę odczytać górną literę na tablicy do badania wzroku i to w zasadzie tyle. Podobno poniżej jest ich więcej, lecz tego nie widzę! To prawda, że nie mogę spojrzeć na scenę i ocenić jej wizualnie tak jak osoba ze zdrowym wzrokiem. Potrafię natomiast utworzyć kompozycję, zrobić zdjęcie i później je przeanalizować”.

„Dla mnie największą frajdą w fotografii jest to, w jaki sposób pomaga mi w zrozumieniu kształtu, przeznaczenia i tekstury rozmaitych rzeczy, a także bogactwa struktur i artefaktów. Niezależnie od tego, czy jest to posąg, budynek, czy krajobraz, zrobienie zdjęcia dobrym aparatem oraz możliwość przybliżenia obrazu na dużym ekranie i poznania szczegółów fotografii to dla mnie sposób uczenia się świata i pogłębiania wiedzy”.

Osób takich jak Robin jest więcej, niż może się wydawać. Według National Health Service (NHS) w Zjednoczonym Królestwie żyją ponad dwa miliony ludzi z ubytkiem wzroku, z czego 340 000 to osoby zarejestrowane jako niewidzące lub niedowidzące. W tym i wielu innych krajach może być zatem znaczna liczba fotografów mających problemy ze wzrokiem.

Firma Sony jest świadoma, że wszyscy członkowie społeczeństwa mają potrzebę wyrażania siebie, dlatego też nieustannie podejmuje działania, by wspierać wszystkich, a nie tylko zwykłych użytkowników swoich aparatów i obiektywów.

„Naszym motto jest japońskie słowo Kando. Nie ma bezpośredniego ono odpowiednika w języku angielskim, ale zasadniczo oznacza moc narzędzia, na przykład aparatu, do wzbudzania emocji u użytkowników. Chcemy, by emocje te odczuwali wszyscy, co oczywiście obejmuje osoby z ubytkiem wzroku” — wyjaśnia Ben Pilling, specjalista ds. marketingu technicznego produktów obrazujących w firmie Sony.

„Cały czas prowadzimy konsultacje z niedowidzącymi lub niewidomymi fotografami. Korzystamy z wiedzy członków RNIB podczas testów użytkowania produktów oraz współpracujemy z niedowidzącymi fotografami z naszych własnych zespołów. Oddział Sony Japan odkrył na przykład, że jednym z zatrudnionych pracowników jest fotograf-pasjonat z ubytkiem wzroku. Bezpośrednia współpraca z nim pozwoliła rozpocząć niektóre z inicjatyw dotyczących rozwiązań, jakie mamy teraz w naszych aparatach” — kontynuuje.

W Japonii firma Sony niedawno zorganizowała wystawę objazdową ze zdjęciami wykonanymi przez pięciu niedowidzących fotografów. „Jeden z nich, chorujący na jaskrę, powiedział, że już praktycznie zrezygnował z fotografowania. Zmienił jednak zdanie, gdy użył zestawu i funkcji opracowanych przez nas pod kątem osób z ubytkiem wzroku” — mówi Ben.

Jak aparaty firmy Sony zwiększają przystępność fotografii dla użytkowników takich jak Robin? „Zazwyczaj przez dostarczanie multimodalnych informacji, na przykład za pośrednictwem przycisków pomagających określić wybierane funkcje, odpowiednich ustawień kontrastu barw w menu oraz trybów zamiany tekstu na mowę, które dosłownie odczytują wybierane elementy menu i funkcje. Rozwiązania takie pozwalają pewnie używać sprzętu zwłaszcza wtedy, gdy trzeba szybko zmienić ustawienia, by dostosować je do zmieniającej się pogody” — wyjaśnia Robin.

Aparaty takie jak Sony Alpha 7 IV oraz ZV-E1 mają te i inne funkcje, które są bezustannie udoskonalane. „W krótkim czasie wprowadziliśmy sporo usprawnień w czytniku ekranowym. Teraz ma różne ustawienia prędkości i głośności odczytywania informacji na ekranie oraz obsługuje słuchawki. To świetna opcja dla użytkowników z problemami ze słuchem lub osób, które po prostu chcą mieć trochę prywatności” — dodaje Ben.

„Ostatnie cztery wydane przez nas modele miały też możliwość powiększania menu, aby ułatwić odczytywanie zawartych na nim informacji. Funkcję tę można przypisać do przycisku niestandardowego i przełączać między ustawieniami 1,5×, 2× lub 2,5×. Po powiększonym obrazie można się poruszać w obu płaszczyznach za pomocą ekranu dotykowego lub pokręteł na aparacie”.

Ponieważ wszystkie modele aktualnie dostępne w ofercie Sony mają wyjście HDMI, łatwo je podłączyć do monitorów zewnętrznych i uzyskać podgląd na większym ekranie. Synchronizacja aparatów z telefonami lub tabletami w celu korzystania z ich ekranów też jest łatwa i odbywa się za pośrednictwem wbudowanej łączności Wi-Fi oraz nowej aplikacji Sony Creators.

Jeśli chodzi o ergonomię, firma Sony stosuje przyciski, które można odróżnić w dotyku: „na przykład opracowujemy ich różne rozmiary, kształty i tekstury. Dobrym przykładem jest znajdujący się z tyłu przycisk włączania AF, który jest znacznie większy od przycisku C1, natomiast przycisk usuwania jest wklęsły, a przycisk odtwarzania jest wypukły” — mówi Ben.

Ogromne postępy poczynione przez firmę Sony w rozwoju autofokusa opartego na sztucznej inteligencji także sprawiły, że obsługa aparatu jest o wiele łatwiejsza dla osób niedowidzących. „Aparat rozpoznaje różne rodzaje obiektów, więc można wybrać ten, na którym ma ustawić ostrość. Ustalenie, czy aparat ustawił ostrość na zwierzęciu, bywa dla mnie trudne i poprzednio musiałem robić wiele zdjęć w nadziei, że któreś będzie ostre. Technologie takie jak te stosowane w aparatach Sony pozwalają czerpać radość z fotografowania i osiągać lepsze rezultaty. To świetny przykład, że sztuczna inteligencja może nam pomagać w tle, a nie przejmować nad nami kontrolę” — wyjaśnia Robin.

Jako ukłon w stronę przyszłości firma Sony ostatnio opracowała zestawy aparatów ze zintegrowanym rzutowaniem na siatkówkę. „Wykorzystujemy laser o niewielkiej mocy, aby skupić obraz z aparatu na siatkówce fotografa. Dzięki temu osoby, które przez całe życie niewiele widziały lub straciły wzrok, nadal mogą robić zdjęcia. Tej technologii używało wielu z fotografów, których prace wystawiliśmy w Japonii. To było wspaniałe doświadczenie” — wyjaśnia Ben.

Na koniec głos zabiera Robin, który korzystał z tych technologii, i oczywiste jest, że miały bardzo pozytywny wpływ na jego umiejętności i radość czerpaną z tego hobby. „Czuję się świetnie, gdy osoby bez ubytku wzroku doceniają moje fotografie. Pokazuje to, że niewidomi lub niedowidzący mogą uczestniczyć w medium wizualnym i mieć w nie swój wkład”.

„Zrobiłem zdjęcie na plaży Camps Bay w RPA i nie zwróciłem uwagi, że pośrodku kadru znajduje się paralotnia. Zauważyłem ją dopiero wtedy, gdy powiększyłem fotografie na dużym ekranie po powrocie do domu. Teraz, gdy inni oglądają to wspaniałe zdjęcie na ścianie w moim salonie, nie mogą uwierzyć, że zrobiła je osoba niedowidząca. Są nim zachwyceni i czuję z tego dumę. Nowa technologia naprawdę może sprawić, że prace osób podobnych do mnie, są w stanie wywołać takie uczucia” — mówi.

„Nie mogę się doczekać wystawy, w której fotografowie tacy jak Robin będą mogli pokazać wszystkim swoje prace, dziejąc się swoją inspiracją, kreatywnością i perspektywą” — dodaje Ben.