Dziką przyrodę i ptaki fotografuje się zazwyczaj teleobiektywami lub superteleobiektywami. Większe ogniskowe pozwalają fotografować płochliwe obiekty z dużej odległości, co ułatwia uchwycenie najważniejszych momentów.

Teleobiektywy o ogniskowej około 100 mm w zrównoważony sposób ukazują zarówno obiekt, jak i jego otoczenie. Superteleobiektyw o ogniskowej 400 mm i większej pomaga uprościć tło i wyizolować główny obiekt.

W fotografii portretowej wybór obiektywu wpływa na rozmycie tła i perspektywę. Duży maksymalny otwór przysłony pomaga uzyskać gładki efekt bokeh i odseparować obiekt od tła. Obiektywy szerokokątne umieszczają obiekt w otoczeniu i podkreślają perspektywę. Teleobiektywy z zakresu 85–135 mm zapewniają naturalną perspektywę do portretów, z wyważonym kadrowaniem obiektu i tła. Dłuższe teleobiektywy pozwalają lepiej uchwycić naturalny wyraz twarzy i wyraźnie wyizolować obiekt.

W fotografii krajobrazowej obiektywy od superszerokokątnych po teleobiektywy dają różne możliwości kadrowania i interpretacji sceny. Obiektywy superszerokokątne pozwalają uchwycić rozległe widoki z podkreśleniem głębi i perspektywy. W fotografowaniu krajobrazów dobrze sprawdzają się także teleobiektywy, ponieważ tworzą efekt kompresji planów, dzięki czemu odległe elementy wydawały się być bliżej siebie. Takie podejście pozwala tworzyć bardziej skoncentrowane i efektowne kompozycje.