Wiedza podstawowa → Ekspozycja i kompensacja ekspozycji
Ekspozycja i kompensacja ekspozycji
Ekspozycja to ilość światła docierająca do aparatu podczas robienia zdjęcia. Zależy ona od ustawień przysłony i czasu otwarcia migawki. Te dwie wartości, w połączeniu z czułością ISO, decydują o jasności zdjęcia.
W trybach automatycznego fotografowania i trybach P/A/S działa funkcja automatycznej ekspozycji (AE). Oznacza to, że aparat sam określa optymalną ekspozycję i odpowiednio ustawia przysłonę, czas otwarcia migawki i czułość ISO. Dzięki funkcji AE możemy robić zdjęcia o odpowiedniej jasności ustawionej automatycznie przez aparat.
Zdarza się jednak, że jasność uznana przez aparat za właściwą różni się od tego, czego oczekujemy. Na zdjęciu widocznym poniżej, zrobionym z użyciem funkcji AE, ekspozycja została określona na podstawie uśrednionej jasności jasnych chmur i ciemnego budynku. Jeśli chcielibyśmy zaakcentować majestatyczną chmurę, lepsze byłoby nieco ciemniejsze zdjęcie. Gdyby natomiast zależało nam na wyraźniejszym ukazaniu budynku, lepiej sprawdzi się zdjęcie jaśniejsze.
Kompensacja ekspozycji: +0,7 Kompensacja ekspozycji: 0 Kompensacja ekspozycji: –0,7
W takich przypadkach warto zastosować kompensację ekspozycji.
Kompensacja ekspozycji to korekta ekspozycji ustawionej przez aparat. Wprowadza się ją, by uzyskać jasność odpowiadającą własnym oczekiwaniom. Jak widać z powyższego przykładu, odpowiednia jasność fotografii zależy od fotografowanej sceny i naszych preferencji. Aby zwiększyć jasność zdjęcia, należy stosować dodatnie wartości kompensacji ekspozycji; aby zmniejszyć jasność — wartości ujemne.
Aparat cyfrowy pozwoli na bieżąco sprawdzać, jak zmienia się zdjęcie. Możemy zatem kilkukrotnie stosować kompensację ekspozycji, aż osiągniemy taką jasność, o jaką nam chodzi.
