Wskazówki dotyczące fotografowania > Efektowne widoki nocne

    Poziom: początkujący

    LEKCJA 7Efektowne widoki nocne

    Ogniskowa: 135 mm / Wartość F: 8.0 / Czas otwarcia migawki: 5 s / ISO: 400 / Balans bieli: własny (3600K / M5)

    Nocne widoki, oglądane w podróży lub w malowniczych miejscach, są częstym tematem zdjęć. W tym rozdziale nauczymy się robić piękne zdjęcia nocą — i wiernie oddawać osobisty odbiór sceny.
    Zacznij od przełączenia aparatu w tryb P, a potem wypróbuj poniższe porady.

    Zdjęcia ze statywu

    Statyw to najbardziej użyteczne narzędzie do fotografowania nocą. Podczas zdjęć przy słabym oświetleniu, a więc i w nocy, wydłuża się czas otwarcia migawki, żeby do aparatu mogło dostać się więcej światła. Rośnie także czułość ISO. W rezultacie obraz może się zamazać z powodu drgań aparatu lub stać się ziarnisty ze względu na większy poziom zakłóceń.

    To zdjęcie powstało przy czasie migawki ustawionym na 3,2 s. Tak długi czas zawsze spowoduje zamazanie się zdjęcia, nawet jeśli fotograf będzie bardzo starał się trwać w bezruchu.

    Czas otwarcia migawki: 3,2 s

    Zdjęcia robione aparatem na statywie są wyraźne nawet przy długim czasie otwarcia migawki. Co więcej, można wtedy nastawić najmniejszą możliwą czułość ISO. Powoduje to wprawdzie dodatkowe wydłużenie ekspozycji, ale nie trzeba się tym martwić, bo aparat jest unieruchomiony na statywie. Mała czułość ISO osłabi natomiast zakłócenia. Choć minimalna wartość ISO zależy od aparatu, zaleca się ustawienia z zakresu od ISO 100 do ISO 400.
    Kiedy używasz statywu, wyłącz stabilizator obrazu SteadyShot, który może zakłócić działanie aparatu. Przyczyną zamazywania się obrazu bywa także wibracja po naciśnięciu spustu migawki. Na szczęście jest na to skuteczny sposób: wystarczy nastawić samowyzwalacz na 2 sekundy.

    Ogniskowa: 50 mm / Wartość F: 10 / Czas otwarcia migawki: 5 s / ISO: 200 / Balans bieli: Światło dzienne

    Zdjęcie pokazane powyżej zostało zrobione ze statywu i jest ostre. Długa ekspozycja nadała też piękny wygląd światłom na wodzie. Równomiernie rozprzestrzeniają się one po całej powierzchni.

    A jak poradzić sobie bez statywu?
    Jeśli nie masz statywu, postaraj się położyć aparat na płaskim, stabilnym podłożu, takim jak balustrada, lub oprzyj się o ścianę albo słup, by w ten sposób zmniejszyć ryzyko poruszenia aparatu i zamazania obrazu.
    Jeśli nie możesz skorzystać z żadnego z powyższych rozwiązań, skróć czas otwarcia migawki. W przypadku gdy czas automatycznie nastawiony przez aparat nie zapobiega zamazaniu zdjęcia, ręcznie zwiększ czułość ISO. Maksymalna wartość ISO zależy od modelu aparatu. Zwiększenie czułości ISO do ISO 6400, 12 800 i więcej skróci czas otwarcia migawki, dzięki czemu łatwiej będzie uniknąć zamazania zdjęcia. Obraz może natomiast stać się zaszumiony i mniej szczegółowy.

    Ogniskowa: 24 mm / Wartość F: 2.8 / Czas otwarcia migawki: 1/40 s / ISO: 3200 / Balans bieli: AWB

    To zdjęcie zostało zrobione przy ISO 3200. Krótszy czas otwarcia migawki skutecznie zapobiegł utracie ostrości. Jeśli jednak przyjrzymy się powiększonemu fragmentowi, dostrzeżemy więcej ziarnistych zakłóceń niż na zdjęciu zrobionym przy mniejszej czułości ISO. Fotografia wykonana ze statywu jest także lepsza pod względem rozdzielczości detali i wyglądu powierzchni wody.

    W przypadku zauważalnych zakłóceń, tak jak na tym zdjęciu, użyj funkcji (trybu fotografowania) Wybór sceny i wybierz tryb „Z ręki o zmierzchu”. Wciśnięcie spustu migawki w tym trybie powoduje wykonanie serii 6 zdjęć, które są następnie precyzyjnie łączone w jeden obraz z jednoczesnym przetworzeniem szumu. Obraz jest wtedy mniej zaszumiony niż zwykłe, pojedyncze zdjęcie.
    W trybie „Z ręki o zmierzchu” aparat automatycznie dobiera wszystkie ustawienia. Uniemożliwia to korygowanie koloru i jasności, o czym piszemy w kolejnym punkcie.

    Korygowanie jasności i kolorystyki

    Skoro umiesz już uniknąć zamazania obrazu, możesz zająć się jasnością i kolorystyką zdjęcia.
    Do korygowania jasności służy funkcja kompensacji ekspozycji. Oko ludzkie postrzega nocne niebo jako „ciemne”, a oświetlenie budynków i inne źródła światła jako „jasne”. Aparat dąży natomiast do odwzorowania każdej sceny — jasnej i ciemnej — z jednakową jasnością. To sprawia, że przy fotografowaniu widoków nocnych, na których ciemne fragmenty (np. nocne niebo) łączą się z jasnymi (np. oświetleniem budynków), jasność obrazu może być inna niż postrzegana przez oko. Utrudnia to uzyskanie oczekiwanego rezultatu: niebo na zdjęciu staje się wyblakłe, a oświetlenie ulic traci swój koloryt.

    Dodatkowo, na jasność zdjęcia wpływają też ustawienia samego aparatu, na przykład Strefa twórcza.
    Zacznij od zrobienia zdjęcia bez kompensacji ekspozycji. Sprawdź wynik i w razie potrzeby wprowadź odpowiednią korektę.

    Ogniskowa: 120 mm / Wartość F: 6.3 / Balans bieli: Świetlówki: Ciepła biała (–1) Nasycenie: +3 / Kompensacja ekspozycji: 0 Ogniskowa: 120 mm / Wartość F: 6.3 / Balans bieli: Świetlówki: Ciepła biała (–1) Nasycenie: +3 / Kompensacja ekspozycji: +0,7

    Jasne lampy uliczne powodują, że zdjęcie bez kompensacji ekspozycji jest niedoświetlone, co przejawia się zbyt ciemną scenerią za budynkiem. Po ustawieniu kompensacji ekspozycji na +0,7 zdjęcie ma właściwą jasność.

    Przejdźmy teraz do korekt kolorystyki. Ogólną kolorystykę zdjęcia zmienia się za pomocą balansu bieli. W wielu przypadkach do uzyskania wiernych kolorów wystarcza wybór trybu automatycznego balansu bieli (AWB), w którym aparat automatycznie dobiera kolorystykę. Jeśli jednak do sfotografowania miasta nocą użyjemy ustawienia [Świetlówki: ciepła biała], nadamy obrazowi niebieskawe zabarwienie, które może wierniej oddać właściwości sztucznego oświetlenia.
    Utrwalane na zdjęciach mocne światła, takie jak oświetlenie budynków i dekoracje świetlne, często blakną — nie są tak żywe, jak w rzeczywistości. Należy wtedy zwiększyć nasycenie barw w ustawieniach Strefa twórcza. Światła staną się żywsze i bardziej kolorowe.

    Ogniskowa: 16 mm / Wartość F: 6.3 / Czas otwarcia migawki: 13 s / ISO: 200 / Balans bieli: AWBOgniskowa: 16 mm / Wartość F: 6.3 / Czas otwarcia migawki: 13 s / ISO: 200 / Balans bieli: Świetlówki: Ciepła biała (–1) Nasycenie +3

    Wprowadzenie takich korekt zaowocuje efektownymi zdjęciami widoków nocnych, wiernie ukazującymi scenę, którą widzieliśmy na własne oczy.

    Optymalna kolorystyka widoku nocnego, jak i każdej innej sceny, zależy od indywidualnych preferencji i zamysłu. Aby ją osiągnąć, warto poeksperymentować z ustawieniami kompensacji ekspozycji, balansu bieli i strefy twórczej.

    Przydatne obiektywy stałoogniskowe

    Obiektywy stałoogniskowe charakteryzujące się małą wartością F (dużym otworem przysłony) przepuszczają do wnętrza aparatu większą ilość światła.
    Pozwala to na wykonywanie wyraźniejszych zdjęć nocnych z mniejszą ilością szumu. Dodatkową zaletą jest możliwość pięknego rozmycia tła na portretach i zdjęciach pokazujących zwyczajne sytuacje.

    Ogniskowa: 24 mm / Wartość F: 2.8 / Czas otwarcia migawki: 0,25 s

    Ten wysokiej jakości obiektyw stałoogniskowy 24 mm (w przeliczeniu na format 35 mm) wyróżnia się dużą maksymalną jasnością: F1.8. Pozwala uzyskać nieprzeciętną ostrość i kontrast całego kadru oraz miękki wygląd nieostrych fragmentów. Maksymalne powiększenie 0,25x umożliwia zdjęcia zbliżeniowe w skali 1:4. Filmowcy docenią natomiast cichą i płynną pracę wewnętrznego silnika systemu AF.

    Ogniskowa: 35 mm / Wartość F: 1.8 / Czas otwarcia migawki: 1/80 s

    Ten uniwersalny, niewielki i lekki obiektyw stałoogniskowy do pełnoklatkowych przetworników obrazu zapewnia nieprzeciętną jakość obrazu nawet po otwarciu przysłony do maksymalnego poziomu F1.8. Można go używać w szerokim zakresie zastosowań zarówno w pomieszczeniach, jak i plenerach. Szybki, dokładny i cichy system AF połączony z niezawodnym śledzeniem ostrości umożliwia zarówno filmowanie, jak i robienie zdjęć.

    Ogniskowa: 55 mm / Wartość F: 2 / Czas otwarcia migawki: 1/80 s

    Ten jasny, stałoogniskowy obiektyw standardowy ZEISS Sonnar o ogniskowej 55 mm i maksymalnej przysłonie F1.8 współpracuje z pełnoklatkowymi korpusami z mocowaniem typu E. Zapewnia duży kontrast i wysoką rozdzielczość optyczną odwzorowywanego obrazu. W razie potrzeby pozwala również miękko rozmyć tło i wyeksponować w ten sposób główny motyw. Zaletę przy fotografowaniu z ręki stanowi duży maksymalny otwór przysłony, który ułatwia robienie ostrych zdjęć w słabym oświetleniu.