Alpha Universe — szczegóły historii
Alpha Universe — szczegóły historii
Jak fotografuję
Tworzenie kinografik z Virgo Haanem 

Pierwszy raz o kinografikach przeczytałem w artykule o Jamie Becku i Kevinie Burgu — dwóch fotografach z Nowego Jorku, którzy zainspirowali się ruchomymi obrazami na stronach gazet w filmach o Harrym Potterze. Też widziałem te filmy i pomyślałem, że fajnie byłoby, gdyby udało się naprawdę uzyskać tego rodzaju ruchome obrazy. Po kilku miesiącach prób i błędów opublikowałem swoje pierwsze kinografiki na Facebooku. Zacząłem od prostych pomysłów, takich jak pozostawienie w bezruchu wszystkiego poza wskazówkami zegara, a następnie zacząłem realizować bardziej złożone koncepcje.

Pomysł

Kluczem do przykucia uwagi odbiorcy jest świetny pomysł. Aby on zadziałał, trzeba jednak wiedzieć, gdzie będzie prezentowana gotowa kinografika. Jeśli trafi na Instagram, ruch musi być bardzo widoczny i oczywisty. Powinien też następować natychmiast, aby przyciągać uwagę, zanim widz przewinie ekran dalej. Jeśli kinografika będzie jednak wyświetlana na większym ekranie, na przykład w reklamie, ruch może być bardziej subtelny, ponieważ i tak będzie dobrze widoczny.

© Virgo Haan | Model: Lisete Altma | Makeup and Hair: Triin Lepp | Stylist: Konstantsija Ivanova

Moduł Flixel

Warto też zadbać o element zaskoczenia, aby przyciągnąć uwagę widzów. Na przykład często podkreślam kontrast między ruchomymi i nieruchomymi partiami obrazów. Zdjęcie może przedstawiać coś, po czym normalnie spodziewamy się ruchu, np. krople wody zawieszone w powietrzu, ale jednocześnie widzimy, że na wietrze poruszają się również włosy modelki.

© Virgo Haan | Model: Maria Sergejeva | Makeup and Hair: Maret Ubaleht | Lights: Heiki Laan

Moduł Flixel

Element zaskoczenia można również osiągnąć wtedy, gdy obraz wygląda jak zdjęcie, na przykład portret, ale po upływie około sekundy osoba na nim nagle mruga — jak na tej kinografice. Niespodziewany ruch przyciąga uwagę oglądającego, który czeka na powtórzenie efektu.

Tworzenie kinografiki

To może się wydawać oczywiste, ale aparat musi być zupełnie nieruchomy, więc niezbędny jest statyw. Używam aparatu Sony α7R III, ponieważ ma wszystkie funkcje potrzebne mi podczas fotografowania i filmowania, a także obiektywu FE 24-70mm f/2.8 G Master, gdyż daje mi dużą elastyczność w uchwyceniu odpowiedniego ujęcia.

© Virgo Haan | Client: Alexela | Agency: Age Creative | Lights: Heiki Laan |
Cat: Igor | Art Department: Viktoria Martjanova and Elisa Vesterinen

Moduł Flixel

Podczas tworzenia kinografik ważne jest stosowanie tych samych ustawień ekspozycji zarówno w zdjęciach, jak i filmach, aby można je było łatwiej połączyć w postprodukcji. Dlatego zawsze sprawdzam, czy mam w aparacie wybrane ręczne nastawianie ekspozycji i ustawiony ręczny balans bieli.

Utrzymywanie aparatu w bezruchu jest łatwe, ale jeśli mamy w kadrze osobę, istotne jest, aby również ona pozostała nieruchoma. Proszę fotografowane osoby, aby usiadły albo o coś się oparły — robię, co w mojej mocy, aby unikać ruchu.

© Virgo Haan | Client: Rohujuur Bakery

Moduł Flixel

Dotyczy to również obiektów, na przykład na tej kinografice fotografowana osoba trzyma w ręce właśnie przepołowioną bagietkę, ale na gotowym obrazie nie widać, że wewnątrz bagietki ukryte są patyki utrzymujące wszystko razem w jednym kawałku. Na tym zdjęciu widać kapiące krople i unoszącą się z nich parę. To jedyne ruchome obiekty — cała reszta to nieruchome zdjęcie.

Aby naprawdę maksymalnie wykorzystać ruchomą część, rejestruję materiał filmowy z prędkością 120 klatek na sekundę. Ten tryb zwolnionego tempa zapewnia lepszą płynność i gładkość, dzięki czemu ruch naprawdę się wyróżnia. Często korzystam też z innych trybów fotografowania, na przykład trybu poklatkowego, który nadaje kinografikom surrealistyczny charakter.

Postprodukcja

Używam różnego oprogramowania do kompilacji gotowych kinografik. Zaczynam od utworzenia pętli wideo w programie Adobe After Effects lub Flixel Cinemagraph Pro. Moim celem jest edycja klipu tak, aby punkty początkowy i końcowy tworzyły płynną pętlę, która może być odtwarzana bez przerwy i przeskoków między pierwszą a ostatnią klatką. Czasami stosuję różne sztuczki, takie jak odtwarzanie klipów od tyłu po dojściu do końca lub tworzenie przejść z przenikaniem. Głównie jednak staram się uzyskać ruch, aby rozpocząć i zatrzymać klip dokładnie w tym miejscu, w którym mam sfotografowane ujęcie.

© Virgo Haan | Model: Maria Sergejeva | Makeup and Hair: Maret Ubaleht | Lights: Heiki Laan

Moduł Flixel

Następnie robię zdjęcie i edytuję je w programie Adobe Photoshop. Czasami muszę nieznacznie dostosować kolory do materiału filmowego albo usunąć coś ze zdjęcia. Gotowy obraz wczytuję do programu Adobe After Effects lub Flixel Cinemagraph Pro wraz z pętlą wideo, gdzie ustawiam warstwy.

© Virgo Haan | Client: Solaris keskus

Moduł Flixel

Górną warstwę stanowi fotografia, a pod nią znajduje się pętla. Ostrożnie usuwam część warstwy fotografii, tworząc pewnego rodzaju okno, aby odsłonić zapętlony film znajdujący się na dolnej warstwie. Mniej więcej właśnie tak powstaje kinografika.

Wyróżnione produkty
ILCE-7RM3
Pełnoklatkowy aparat α7R III 35 mm

ILCE-7RM3

SEL85F14GM
FE 85 mm F1.4 GM

SEL85F14GM

SEL24F14GM
FE 24mm F1.4 GM

SEL24F14GM

SEL2470GM

FE 24-70mm F2.8 GM

SEL2470GM

Powiązane artykuły
Virgo Haan
alpha universe

Virgo Haan

Estonia

„Staram się tworzyć dzieła większe niż codzienne życie”.

Wyświetl profil


x